Sayfalar

6 Haziran 2014 Cuma

Uzun yolculuklar...

Uzun yol yolculuklarını severim ben. Severim şehirler arası  otobüs yolculuklarında,  başımı cama yaslayıp uzun uzun bakmayı boşluğa.  



“Ne düşünüyorsun?” sorusu duyulmadan dakikalarca bakmayı… Belki en fazla aklımdan “cama yağmur taneleri vursa keşke” diye geçirmişliğim vardır bu anlarda. 

Otobüsün mola yerlerinde durduğunda aşağı inmek, hava almak âdetim değildir. Bindiğim durağı bilirim, bir de indiğim durağı. Ondan uzun yollarda çokça şişer ayak bileklerim. Ondan pek kimse uzun yola çıkmak istemez benimle. Keyifli değilmiş yol arkadaşlığım. Konuşmaz, aşağı inmez, bir bardak acı çaydan içmezmişim mola yerlerinde.



Hâlbuki bilseler, ben aklımda nerelerdeyim, neler düşünmekteyim. Nasıl, nerde düşlemekteyim kendimi. Bilseler otobüsteki tüm yolcular susardı…

Not; fotoğraf netten alıntı...