Sayfalar

20 Mart 2014 Perşembe

Kahvaltımız kızımdan...

Sabahları kızım çok erken kalkıyor(06:15-30) ve beni uyandırıyor...

Normalde yat uyu biraz daha demem lazım ama ben duyduğum sözler karşısında onu sımsıcak kucaklıyorum ve doğru mutfağa gidiyoruz: )

-Anne gelsene, bak sana sürpriz yaptım!!!



Ve mutfak masasına dolaptan çıkardığı peynir-zeytin tabakları, çatallar dizilmiş... 

İlk gördüğümde çok şaşırmıştım. Son birkaç haftadır bizden önce kalktığı her sabah bu şekilde sofrayı hazırlıyor ve beni uyandırıyor. O an dünyada hiç keder, dert, tasa yokmuş gibi mutlu oluyorum. Her şeyi unutuyorum. Tüm dünyamı aydınlatıyor, sımsıkı sarılıyorum Defne'ye. Hani sıkılmasa hiç inmesin kucağımdan istiyorum.

Böyle bir şeyi yapmayı daha bu yaşında kendi kendine düşünmüş olması beni daha da mutlu ediyor. 

Çok seviyorum canım kızım seni...

17 Mart 2014 Pazartesi

Damdaki İnek

Çok uzun zamandır yazmayınca nerden başlanır bilemiyor insan, acemi gibi kalıyorsun...

Önceden ne çok yazardım buraya, sonradan ne oldu ise yazamaz oldum...

Normalde çocuklarımın kreşte yada evde yaptığı resimleri, çeşitli materyallerle yaptıkları etkinlikleri pek evde tutmuyorum, atıyorum. Öyle çoklar ki, her yanımız kağıt, boya, karton, kapak artık ne ararsanız var... Arada evin dağınıklığından dellendiğim zamanlar toplucana poşetleyip kapının dışına koyuyorum. 

Sakla sakla bir yere kadar, daha bir de ilkokul*ortaokul zamanlarında yapacakları var... 

Ama geçen cuma günü birşey oldu... Beni çok etkileyen...

Kreş çıkışı faaliyet dosyasına baktığımda Semih'in yaptığı resmi gördüm. Önce anlamadım, bu ne diye sorunca; 

"damdaki inek kitabının kapağını çizdim" dedi. 

Şok oldum... Şaşırdım... 

Öyle ayrıntılara dikkat etmiş ki beni benden aldı. Çok mutlu oldum. Sevindim ve evet ağladım: ) 
Evin çatısındaki iki bacasını, önündeki baltasını, ağaçların kalp şeklinde oluşunu ve daha bir sürü şeyi, o küçücük elleri ile çizmiş boyamış. 

İlk defa çerçeve yaptıracağım bir resmi, artık  düşünün beni nasıl etkilediğini: )