Sayfalar

12 Mart 2013 Salı

Borç alacak denkleşmiyor!

Son günlerde hemen hemen her sabah yaşadığımız krizlerden sonra çokca düşünmeye başladım? Çocuklarım büyüyor mu? Büyümek bu mu? Bu bilmem her yaşta ortaya çıkan sendromlardan 3 ve 4 yaşında olanına mı başladık? Nedir ne değildir çözebilmiş değlim!!! Ve bu durum canımı daha da sıkıyor, başımı ağrıtmayı başarıyor. Çocukları kreşe bıraktığımda savaştan çıkmış gibi bir halde buluyorum kendimi!

Her yemek vakti Semih'e "hadi oğlum ye şunları" demekten çok sıkıldım!
Defne'nin inatlaşmalarından, illa olsunlarından çok bunaldım! "Kızım bu saat olmaz" diyorum, yok olurmuş, ben bilmiyormuşum!
Bilmiş bilmiş cevap vermelerine kızmaya başladım. Geçen gün oğlumdan "yap da görelim"  sözleri ile ilk meydan okumamı almış bulunuyorum. Onu gören/duyan Defne'den "ara da görelim" meydan okuması gecikmeden geliyor.

Her istediklerini ama bağrış çağrışla ama güzellikle elde ediyor oluşlarına dellenmeye başladım!

Velhasıl anlayacağınız düzenimiz alt üst oldu.4 yaş ve 3 yaş bizi fena vurdu...

Sabahın 6:30 undan beri ayakta olan ben, iki çocuk ile saat 09:00 a kadar evden çıkmayı başaramıyoruz: ((( Nazara mı geldik ne: )

Defne onu giymem bunu istiyorum diye tutturur, Semih kahvaltısını yapmamıştır kare bilgisayar(ipad'in Semih'cesi) nerde diye dolanır. 

Montlarını giymezler, ayakkabılarını almazlar dolaptan, bu sabah artık Şef ilk defa yüksek ses ile bağırdı ve ikisini de ağlama krizi tuttu, "babam bize kızdı" diye. Hayır demiyorlar ki, "babam kızdı, neden acaba?" yada "babam kızdı hadi  hızlanıp giyelim montumuzu da çıkalım evden" hala "babam bize kızdı" diye bağrınıyorlar. 

Biryerlerde yanlış yapıyorum/z ama nerde? 
Siz özellikle çalışan ve çok çocuklu!!! anneler evden çıkarken nasıl yol izliyorsunuz? Böyle krizlerle nasıl başediyorsunuz?
Kahvaltı ettirmeyip, yataktan kalktıklarında giydirip okula göndermek bağrışsız çağrışsız yöntem de olabilir ama evde kahvaltı düzenleri olsun istiyorum. Sabah 09:30 daki okul kahvaltısını bekleyene kadar aç kalsınlar istemiyorum. 
Hani anlamadan yapıyorlar desem yok değil, bal gibi farkındalar, anlıyorlar! Olmaz/hayır kelimeleri artık işlemiyor, hani o komutları sanki algılamıyorlar ve bildiklerini okuyorlar...

Son bir haftamızın mizanı bu, borç alacak eşitlenemiyor bir türlü!

28 yorum:

  1. Hepimiz o dönemlerden geçtik. Oytunun yerelere yatıp tepinerek sen kötü annesin diye avazı çıkarak bağırdığını çok bilirim. Ben sabahkahvaltısı yaptırmıyordum kreş döneminde. Emindim orda güzel kahvaltı yapacağından ve bir bardak süt içiriyordum sadece.
    Onun dışında sabır... Geçecek bu dönemde ama biraz zor geçiyor :( Birinizden kesin korkmaları lazım ama. Bu kişi bizde bendim ne yazıkki :(
    Kolaylıklar diliyorum sana hayatım... İnşallah çözümünü bulursun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. : ))) Bizde de kim kızarsa o kişi sevilmeyen oluyor!
      Ben kahvaltı alışkanlıkları olsun istediğimden boyle yapıyorum ki benim işime gelirdi giyin çık: )

      Şimdiye kadar böyle zor gelmiyordu ki eşim yurtdışında bir iki ay kaldığında bile zorlanmamıştım bu kadar, yada unuttum o günleri: )

      İnşallah...

      Sil
  2. Allah kolaylık versin cnm. zor, çok zor.

    YanıtlaSil
  3. "Çalışan ve çok çocuklu annelere" sormuşsun ama bir yorum da benden gelsin:)))
    Evden çıkma telaşı hiç bitmez. Bunun yaşı yok:)
    Akşamdan hazırlık yaparak bunu azaltabilirsin. Bizim için söylersem; ödevler bitmiş, çantalar hazır, spor dersi varsa spor çantası da hazır, okul kıyafetleri de keza öyle. İç çamaşırından, çorabına kadar.
    Sabahları bilgisayar, ipad, iphone ne olursa ele almak, oynamak vs.yasak!
    Hafta içi akşamları da çok nadir ve süreli, proje/ödev/sınav zamanları hiç!
    Evde kahvaltı bizim için şart. Okul kahvaltısı olmasına rağmen kural hiç değişmedi. Sabahları kahvaltıya ayırdığım süre yarım saat. Kahvaltı öncesi ikisi de giyinmiş oluyorlar.
    Bazen az, bazen iyi yiyorlar. Değişken:)
    İtiş kakış, laf atma, dalaşma her sabah var, standart bunlar.
    Hadi oğlum lafları da:)
    Rutine bağladık onu da, normal kabul ediyoruz:)
    8:15`de evden çıkıyoruz, ben götürüyorum.
    Durum bu!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. : ) Sen de çok çocuklusun işte...

      Bu sabah resmen kriz yaşandı evimizde, görmen lazımdı, yada her sabah görüyorsun zaten bir de bunu görme: ) Bir ara karşı komşu kapısına vuruyordu, "susun uleynnn sabah sabah" diye iç geçirerek:(

      Kahvaltı da hemfikirim. Evde şart olmalı. En azından biz annemizden öyle gördük! Seninkiler büyüdükleri için biraz daha rahatsındır. Kendi kendine giyinme vs.gibi. Ve kurallardan anlıyorlardır.

      Umarım bizde de düzelir durumlar zira bünyem daha fazla sürelisini kaldırmaz!

      Sil
    2. Büyümelerinin tabii ki etkisi var. Ama şu bir gerçek bizde kurallar onlar küçükken de vardı. Onların anlayacağı dilde tabii ki:)
      Çocuk gelişimiyle ilgili birçok kitabı Almanca okudum. (eskiden yani ben ilk hamile olduğumda Türkçe bu tarz kitaplar her köşe başında yoktu.) Yazılanların ortak noktası hep aynı: kuralsız çocuk büyümez!
      Bu biraz korkunç duyulabilir ama gerçek. Mutlu çocuğun temelinde bile bu yatar. Mutlu çocuk sınırlarını bilen çocuktur aslında. Her istediğini özgürce yapabilen değil.
      Bizler sadece konuşuruz, "tatil köyüne gittim, valla yabancıların çocuklarına bak, bizimkilere bak!" derler ancak:)) Eee bu fark nerden kaynaklanıyor acaba:))

      Sil
    3. Haklısın...
      Diyoruz walla: )

      Misal Semih yemek yemekten sıkılan çocuk, bizde mutfak dışında herhangi bir yerde yemek yenmez... Ama çocuk yemeğini bırakıp odaya gidiyor, sonra gelip bir iki lokma alıyor yine gidiyor, hani koyduk kuralı burda da gerisi gelmiyor???

      Sil
    4. He bir de mesela dış kapıyı acar acmaz koridorda koşmaya başlıyorlar! SAbah aksam farketmıyor, koşmayın susun bagırmayın desem de boş, ipini koparmışlar gibi koşuyorlar!
      Bunda kural/çözüm önerin var mı?

      Sil
    5. Bizim evde de mutfak masası dışında yemek yenmez. Gezinerek elde bir şey taşınmaz.
      Bunları oturtalı çok oldu. Bir ara Kai Felix`le sorun yaşadık. O da masaya elinde bir şeyle gelmesi ve yemek sırasında onunla da ilgilnmesiydi. Elinden ala ala düzelttik. Elinden bırakmazsan yemek de yok dedim.
      Semih`in yeme tarzı aslında sağlığı için de iyi değil. Hatta yemek sırasında içecek vermek bile iyi değilmiş. Arada sıvı vermek mideyi tok tutacağı gibi yorarmış üstelik.
      Okulda nasıl yapıyor ki? Gezine gezine yemiyor herhalde:)
      Bir şekilde anlatarak yol gösterirsin gibi geliyor. Bak biz nasıl oturup yiyoruz, yemek yiyemezsin böyle deyip masadan kalkmasını yasakla. Başka türlü olmaz zaten. Ya laf dinleyecek, ya yasak koyacaksın.
      Diğer bir alternatif büyümesini bekleyeceksin. (ki büyüdükçe elde ettiği bu özgürlüğü başka alanlarda da kullanmak isteyebilir.)
      Koridorda koşmamalarını komşular rahatsız olur diye istiyorsun herhalde.
      Bunu da anlatabilirsin, komşu teyze hasta olabilir, bebeği varsa uyuyor olabilir vs. diye.
      Hiç olmadı karşı komşuna söyle bir gün kapıyı açıp çocuklara ciddi ama kızmayarak rahatsız olduğunu söylesin.
      Bizim sitedeki çocuklar yazın nerdeyse sınırsız (gece 1-2) bir şekilde dışarda oynuyorlar. Gürültü de yapıyorlar haliyle. Buraya ilk taşındığımızda çok şaşırmıştım. Benimkiler zaten o saatte uyanık olmuyorlar. Uyanıksalar bile akşam geç saatlerde dışarı çıkartmıyorum. Bir kere oturup izah ettim, komşu hasta olabilir, yaz tatili ama komşuların çoğu işe gidiyor sabah erken kalkıyorlar dedim. Ama onlar dediler. Onların yaptığı doğru değil ve bizi de ilgilendirmiyor, onların aileleri farklı dedim.

      Aynı noktaya geliyoruz, bu iş sabır işi. İnan bana ben de önceden bu kadar sabır gerektirdiğini bilmezdim:)
      Biz bu sorunları aştık ama hepsini değil tabii. Sana dün olan bir şeyi anlatayım mesela: Peer Ole, tenefüste Kai Felix`in sınıfına gitmiş. Ona bakmak için. (altında mutlaka bir hinlik vardır ama neyse) Kai Felix, sınıfıma girme diyerek elindeki kitapla ona vurmuş. Okuldan bir geldiler, susmuyorlar:) Çektim kenara, sen neden gittin, sen neden vurdun, girmesini istemediysen söyleyebilirdin, arkadaşlarına kötü örnek oldun vs. akşamın konusuydu. Sonunda Kai Felix özür diledi.
      Bitmiyor anlayacağın, sadece kılık değiştiriyor:)))

      Sil
  4. evet bazen insan böyle bunalıyor ama ne yapalım geçecek :))

    YanıtlaSil
  5. bazen bu sıpaların eşşek zamanları oluyor maalesef.. inatlaşmak dahada azdırıyor.. bende çaresiz susmaya ve sabırlı olmaya çalışıyorum.. tabi sende 2 tane.. zor ben kuzum.. allah kolaylık versin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle inatlaşmak ters teptiriyor... Geçecek inşallah...

      Sil
  6. canım benim hazırlıklı ol bunun 4-5 5-6 yaş krizleride var hemde dahada bilmiş cümlelerle :) benim buyuk olan 6 yaşında küçükse 5 mesela ikisi bir olup babasıyla ve benle kafa buluyorlar koalisyon kuruyorlar mesela odadan bir gürültü geliyor biz koşturuyoruz ne oldu diye yere dökülmüş yemek yada kırılmış bir oyuncak manzarasıyla karşılaşıp kim yaptı dediğimizde birbirlerini gösterip o yaptı diyorlar ve sonra eğilip birbirlerine asla hangimizin yaptığını bilemeyecekler diyorlar ... vb ben çalışmıyor olduğum halde sabah koşuşturmamız hep oldu ve biliyorum ki hep olacak ...biz babamıza yetişmek için zamanla yarışıyoruz mesela ben kahvaltı sırasında asla süt vermem üstüne ısıtır içiririm süt içince kahvaltı etmiyorlar çünkü bide her güne farklı birşeyler yaparsan bi gün çikolatalı mısır gevreği bigüne yumurtalı kahvaltı bi güne krep ... vb ve en önemli yöntemim yarış(ama yarışa mutlaka sende dahil ol) ve oyun mesela kelime bulmaca oynatıyorum ben işimi çok kolaylaştırıyor uzun bir kelimeyi hecelere bölüyorum her lokma yediklerinde bi hecesini söylüyorum diğer heceleri bulmak için tabaklarındakini hızlı yiyorlar ... tüm bunlara rağmen o ustunu giy ayakkabını giy tantanaları her daim oluyor ... sevgilerimle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha ötesine hazır değilim desem belki uğramaz bizim eve: )
      Bizimkiler gibi, bir yaş ara ile 2 çocuk...
      Evde olsan, hani işe gelmesen her sabaha şenlik yaparsın kahvaltı için ama işe gidecek olunca çok zor oluyor. Bazen kolayına kaçıyorum işin ama genelde çeşitlendiriyorum her gün...

      Allah kolaylık versin hepimize: )

      Sil
  7. Sabirli olmak lazim. Ben tek cocukla zorlaniyorum, senin iki cocukla bunalman cok normal. Prensesin giyecegine gece yatmadan once karar verebilirsiniz. Baska da tavsiye aklima gelmiyor. Gorusmek uzere :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sabır da bi yerde patlıyor işte!
      Didem bu hiç aklıma gelmemişti, akşamdan Şevval'i dolabının önüne dikip, ne giymek istiyorsan seç desem iyi olacak: ) Hatta sabaha kadar dursun dolabının önünde: )
      Umarım sabaha kararı değişmez: )))

      Çok teşekkür ederim...

      Sil
  8. ayyy canım Allah yardımcın olsun
    zor zenaat annelik
    ama sabırla ve sevgiyle altından kalkacağına çok inanıyorum ben
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, demin blogundan okudum da, büyüsün istedim hemen çocuklarım: )

      İnşallah kalkarız altından...

      Sil
    2. en şanslınız şimdilik benim galiba 21 aylık olan minik kuzuyu sabah bakıcı ablaya bırakıp işe gidiyorum ....sizlerden öğreneceğim çok şey var...

      Sil
    3. Allah yardımcınız olsun...

      Sil
  9. Çok zor bir dönem Allah kolaylıklar versin. Ama lütfen sıkma-üzme kendini. Sonuçta bizlerde çocuktuk ve bak büyüdük işte.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle diyorum Aslı ben de kendime ama bazen olmuyor işte. Neyseki bu sabah çok güzeldik: )

      Sil
  10. hay allah, sabahlari sizin ev zor gorunuyor ama icini rahatlatır mi bilmiyprum ama tek cocukla bile cok zor bir sey evden cikmak, yemek yedirmek.. cok kolaylıklar dilerim, insallah bir an once buyurler kazasız belasiz :) bir yandan da cocuklarin sagi solu belli olmuyor, bugun boyle yarin her sey guzel gorunebilir gozune :) bak benim bloga, bir mim gonderdim sana, degisiklik olsun kafan dagilsin :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nazlı sorma dün felaketti: (
      Bu sabah çok iyiydik ama. Akşam çokca konuştum anlıyorlar sanırım: )

      Baktım da biraz zor sanırsam o mim: )

      Sil