Sayfalar

25 Şubat 2013 Pazartesi

Sadece çocuk onlar, sonrasına sonra bakarız!...

Bunları yazmak istemezdim demeyeceğim, isteyerek yazıyorum şaşkınlığımı/üzüntümü...


Zamane anneleri bir tuhaf. Hakikatten tuhaf..

Yada benim gibiler tuhaf karşı taraftakileri anlamıyor da olabiliriz:)

Oğlumun kreşten bir arkadaşının annesi aradı geçen gün beni. ..Kızını Semih'in gittiği müzik kursuna göndermek istediğini söyledi...
Telefonunu istedi falan filan. Neyse buraya kadar da normal. İnsan çocuğunu bir sanat dalına, bir müzik aletine yada bir spor dalına yönlendirmek isteyebilir, çocuğu da zevk alıyorsa bundan hiç problem yok bence.

Konuşma gidişatı ise bana göre içler acısı. Üzüldüm kızına. Hem de çok... 

"Biz gitmiyoruz müzik kursuna, çok uzak orası, çocukların yollarda daha bu yaşta telef olmasını istemediğimden götürmüyorum" dedim. Belki 4 yaşını bitirdiğinde yüzmeye/evimizin karşısında havuz/ götüreceğimi, şimdilik de bunun yeteceğini söyledim. Hay demez olaydım...

Kendisi kızına kreş de bale dersi aldırdığını söyledi. Ve sınıflarında bir tek bu kız alıyormuş bale dersini. Çünkü 4 yaş sınıfına bale dersi verilmiyor, sanırım yeterli istek olmadığı için. Bu kızcağız da uyku saatinde uyumuyormuş ve üst yaş sınıflar ile bale dersi alıyormuş. Bana tuhaf gelen yanı bu işte. Nasıl uykusundan edebilir ki bir anne evladını, tam da büyüme çağında iken!  "Uykusuz kalmıyor mu?" diye sordum, akşamları biraz erken uyuyor dedi. Zaten tüm gün anneden babadan yoksun zaman geçiren çocuğu bir de akşam erkenden uyutup onsuz zaman geçirmeyi düşünmek bile beni deli etmeye yetiyor. Ben sabahın 8/9 unda kreşe gitmek zorunda kaldığı için çocuklarıma üzülürken!...


Neyse bir de bu müzik kursuna götürecekmiş, hafta sonları. E yüzmeye de gidiyormuş zaten hafta sonları. Hafta içi de bütün gün kreşte. Satranç kursu araştırıyormuş bir yandan da... 
İşte üzüntümün tek nedeni bu. Bu çocuklardan ne bekliyoruz, Einstein zekası mı hayal ediyoruz? Sanırım bu yaştaki çocukları yollarda, dışarda oradan buraya sürükleyerek ne elde edeceğiz?

Ben bu tip annelere kim kızarsa kızsın ama "arızalı anne" diyorum. Başka açıklaması yok. Hırslarını, kendi zevklerini, kendi sosyal çevre tatminlerini çocukları üzerinden elde etmeye çaba sarf eden arızalı anneler bunlar.
Bir anne nasıl bu kadar "herşeyden de yapsın" "aman bundan da geri kalmasın" hırsı ile çocuğunu hırpalar anlayamıyorum...

Henüz 4 yaşındalar, daha bitirmediler bile! Oyun çağındalar bunlar. Bebeklikten yeni çıkmış çocuklar. Hani bu kadar yüklenmek nedir anlamış değilim. 


Bu düşüncedeki insanlar; inanın çocuğunuz ile akşamları beş dakika fazla zaman geçirseniz daha mutlu olur o çocuklar. İlla aman aman bir şey yapmaya gerek de yok, kucak kucağa bir çizgi film izleyin, nossa nossa eşliğinde dans edin: ), bir hikayeyi okuyun, bir kek yapın miss gibi koksun eviniz, iki çizik atın sayfalara, renk renk boyayın kitapları, yeter o sıcaklığı hissetmek için. 

Her branşı henüz 4 yaşını bitirmemiş yada yeni bitirmiş çocukların üzerinde denemek pek mantıklı gelmiyor bana. Herşeyin sırası zamanı olmalı. Yada tamamen yanlış düşünüyorum!...

5 / 6 yaş sınıfında alsa bale dersini yada branş derslerini ne olacak? Çok mu geç bu yaş bale için? Bilmediğimden atıp tutuyor da olabilirim şu an ama hadi en fazla almasa ne olacak?
Kreşte ingilizce ders saatlerinin yetersizliğinden şikayet eden de bu veliydi. Kızı ingilizce öğrenemiyormuş yeteri kadar!...

Ben evet belki zorunluluktan gönderiyorum şu an kreşe ama bana göre kreş yaşında bile değillerken, bu kadar sorumluluk yüklemek ağır değil mi bu çocuklara. 
Sadece oyun oynayıp mutlu olsalar olmaz mı?
Hiçbirşey yapmasa da olur bu yaşta...


Sadece çocuk onlar, sonrasına sonra bakarız!...



Bunları yazarken aklıma bu çizim geldi. Ve kadının yerine hırs küpü olmuş annelerin çocuklarını, yapılan işlerin yerine de branş derslerini koydum ve düşündüm.

38 yorum:

  1. Çok haklısın bence, çünkü kendimizi parçalasak da çocuk istemedikten sonra hiç bir şey olmaz.
    O arkadaşın istediği kadar bale eğitimi aldırsın; çocuk baleyi sevmezse hiç bir şey olmaz. Çocuk da neyi sevip sevmediğini 4 yaşında zaten bilemez. Zorlamamak lazım, onlar oyun çocuğu henüz.
    Sevgiler canım:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen öyle ama annelere bunu anlatmak imkansız oluyor bazen.

      Oyun oynasın mutlu olsun yeter: )

      Sil
  2. Proje çocuk bunlar o anneler de proje müdürleri
    Bu arada herşeyin azı karar çoğu zarar diye boşuna söylememişler
    Kıyamam proje miniklere

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok yerinde olmuş yakıştırma. Gerçekten de öyle.

      Kıyılcak gibi de değiller, daha bazıları kendi kendine kişisel becerileri bile gösteremiyor...

      Sil
  3. Katılıyorum sana Ayşegül, bu veliler yüzünden bir de çalışan anne olunca hep " acaba" lar " keşke" lerle geçti bu yaşlarımız..biraz bale, biraz müzik, resim, jimnastik bu yaşa geldi.Profosyonelce bir eğitim almayacaksa hobiden öteye geçmiyor ne yazık ki ..hem bu bahsettiklerim bizde 5 yaş sonrası süreç..
    dediğin o kadar anlamlı ki, evde kaliteli zaman geçirmek çok daha mantıklı ;)
    Arızalı anne :) doğru ama benim arızam farklı, çocuğu sürüklemek değil , benim ki , annenin çocuğa bağımlılığı :(( bunu da yeneceğim inşallah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gonca o bağımlılık sanırım bende de olacak, peşinden gizli de olsa takip ederim gibi geliyor: ) Dizginlemek lazım bunu da... Çocuğun kendine güveni açısından fark ettirmemek lazım en azından: )

      Sil
  4. Çok çok haklısın aynı düşüncelerdeyim bende

    YanıtlaSil
  5. 4 yaşındaki bi çocuktan çok fazla şey beklendiğini düşünüyorum cnm. çocuk bu yarış atı değil ki.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bu yarış atı mevzuu sadece 4 yaşında olmuyor aslında. Bakıyorum da liseye giden çocuklara da aynı muamele. Hep anne babanın hırsı yüklenmiş omuzlarına.
      Bakalım bizler nasıl olacağız???

      Sil
  6. ÇOK HAKLISINIZ BLOGLAR ARASI GEZERKEN SİZİN BLOGA ÇARPTIM :) İYİ DE YAPMIŞIM :) YAZINIZI OKUYUNCA BAZI VELİLERİM AKLIMA GELDİ. BİR ÇOCUĞUMUN 4-5 KURSA GİTTİĞİNİ BİLİYORUM BİR DE ETÜT MERKEZİ ÜSTÜNE ÜSTLÜK YAZIK EDİYORLAR ÇOCUKLARINA. ONLAR OYUN ÇOCUĞU KURSTAN ETÜTTEN ÇOK EVE VE ANNE SEVGİSİNE, ŞEVKATİNE İHTİYAÇLARI VAR.DENEYSEL YAKLAŞIP DENEY ARACI OLARAK GÖRÜYORLAR ÇOCUKLARINI BENİMDE BLOGUMA BEKLERİM.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz...

      Demek ki her okulda çıkıyor bu tür veliler...

      Sil
  7. Tabi ki çok fazla şey bekleniyor çocuklardan hep bir kalıp hep yarış, çocuğum sosyal desinler, bırakın izin verin de Çocuğum MUTLU desinler, gözlerinde ki ışıltı kaybolmasın çocuklarımızın, eninde sonunda öğrenecekler öğrenirler şimdi oynasınlar, öyle değil böyle demeyelim, eleştirmeyelim, yönlendirmeyelim,kısıtlamayalım.. Bende çok dolurum bu konuda Ayşegülcüm, iyi oldu yazın rahatladım biraz:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen öyle, çocuğum şöyle desinler, bunu yaptı, şunu başardı desinler muhabbeti dönüyor aileler arasında.
      Kimse demiyor ki benim çocuğum da çok mutlu...

      Hadi bakalım hep beraber rahatlatık: )

      Sil
  8. Ne güzel yazmışsın.. Annelerinin hırslarının kurbanı bu çocuklar. Çocuk çok ister, hevesli olur, yeteneği olur bir konuda yönlendirirsin ama böyle ondan da, bundan da, suyundan da koy tuhaf kaçıyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bence de hırs kurbanı bunlar, desinler kurbanı...

      Yaşına uygun davranırsın en azından. Ama yok, bunu da yapsın, şunu da öğrensin isteği mahvediyor bebeleri: (

      Sil
  9. Yanlışlık burda başlıyor sanırım. Biraz da şey var hani, benim çocuğum 4 yaşında ama bakın Bale'ye gidiyor durumu.
    Dediğiniz gibi anne-çocuk çok daha farklı aktiviteler yapabilirler. Fakat biraz büyüyünce çocuğun mutlaka spora veya müziğe yönlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Bir sürü kötü durumdan kurtulabilirler böylece.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İste o var. Bak bak kaç yaşında neler yapıyor modu. Hayır 6 yaşında yapsa ne olacak?
      Kesinlikle, bir sanat dalı bir de spor dalına yönelmesi herkes için faydalı olur ama zamanı gelince. 4 Yaşında değil.
      Misal Defne'm piyano çalsın çok isterim: ) Oğlum basketbol oynasın: )

      Tabii bunlar benim isteklerim, bakalım onlar nelerden hoşlanacak: )

      Sil
  10. Of of...daha nelere tanık olacaksın bir bilsen:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hadi ya, durum o kadar vahim diyorsun: )

      Sil
  11. Çok haklisin cocuğun OGRETMENI buna nasıl izin veriyor ben orayı anlamadım çünkü bu yaslarda cocukların hayatındaki seylerin sabit olması benzer olması güven duygusu Icin şart hayatının sürekli değişkenlerle dolu olması gelişimini negatif etkiler bu yüzden degil mi cocuklar aynı ritüelleri severler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öğretmen ne yapsın, anlatıyorlar ama anlayana...

      Var işte böyleleri, çocuğuma bunu yaptırıyorum, buraya gönderiyorum. Ama çocuğumla akşamları iki saat geçiremiyorum: ( Ne acı aslında.

      Sil
  12. bir statü göstergesi gibi oldu bu dönem bu durum. çocuğunu en az 5 çeşit etkinliğe göndermeyen anneleri dövecekler neredeyse... ilginç di mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dayak yemeden atlatsak bu dönemi iyi olur: )

      Hem de ne ilginç ve çok acı!

      Sil
  13. amaaan napıcaksın var böyle düşünenler kızım 4.5 yaşında evde ananesiyle gayet mutlu hiçbir kursada gitmiyor nasılsa maratona başlicaklar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yapacak birşey yok tabii, herkesin tercihi nasılsa öyle yaşıyor. Sadece çocuklar için çok vahim durum bence bu...
      O maraton kısmı da ayrı dert...

      Sil
  14. ay bu ne hırs ya.. yoruldum okurken.. üzüldüm de.. bu kadar yüklenilir mi bir çocuğa ya.. tamam bende isterim bir sanat bir spor dalıyla ilgilensin.. ama böyle hepsi bi arada.. yuhh diyorum..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Var demek ki bildikleri birşey. VE bizim bilmediğimiz birşeyler...

      Sil
  15. çok doğru söylüyorsun
    ben şimdiki çocuklara acıyorum
    herşeyi bilen annelerin çocukları hiç tatmin olmuyorlar
    onlar sadece çocuk
    herşeyi yapmak zorunda değiller
    keşke herkes senin gibi düşünse
    bir yarış halindeler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maviannem, herşeyi bilen anneden ziyade, ne yapmasını bilmeyen annelerin çocuklarına yazık oluyor.
      Bu çok uzun konu aslında ama bu kadar hırs bürümüş anneler için umarım çocukların küçüklüklerine inilmek zorunda kalınmaz...

      Sil
  16. ay o neydi ben okurken yoruldum o çocuk ne yapsın...Yzık ya

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Lale abla sana desem ki hani başımdan geçen "satılık" muhabbeti, belki hatırlarsın kimden bahsettiğimi...

      Sil
  17. Ayşegülcüm Merhaba. Normalde kreşlerde ya da anaokullarda bu tür branşların hepsi bir arada oluyor zaten. Müzik, drama, satranç, dans , resim gibi. Bu branşlarda, konusunda uzman öğretmenlerin derse girmesi ve yaşına göre çocuğu sıkmadan sevdirerek, keyif amaçlı yaptırması gerekiyor. çocuklar oyun oynadığını zannediyor, ama o esnada çok şey öğreniyor. Melisa'nın gittiği okullarda da vardı. biz mecbur kaldık 22 aylıktan beri kreşe başladık. iki kreş değiştirdik. Her iki okullarda da bu branşlar vardı. Müzikte şarkı söyleme, ritm, orff eğitimi veriyorlardı. Dansta çok yumuşak folklor, danslar,hatta bale, (klasik müzik eşliğinde ) satrançta da taşların adlarını ve ne işe yaradıklarını öğretiyorlardı. Yine nasıl oynandığını gösteriyorlardı. Bale'de de başlangıç yaşının 3-4 yaş olması gerektiğini biliyorum. Ama her çocuğun fiziksel yapısı buna uygun değilmiş. Zayıf kalabilir, ya da kaba kalabilir. İngilizce ise zaten dert edecek birşey değil. Ama erken yaşta öğrendikleri herşey onlarda kalıyor.4 yaşına kadar zoru bilmiyorlar. her verileni hoşuna giderse çocuklar alıyor. 0-3 yaş, tüm dünyada pre-school eğitim programıyla uygulanıyor.(D&R'da babamın gözüne ilişmiş almıştı. 1,5 yaşında İngilizce olan o cdlerde , Melisa farkında olmadan oyunlarla renkler, harfler,nesnelerin isimlerini ,sıfatları öğrenmişti, şarkılar öğrenmişti. ve hatta bir ara, masal kitaplarında ki resimleri ingilizce anlatıyordu kendi kendine.)bu cdler şu an pek bulunmuyor. Bizim ülkemizde de 5-6 senedir var sanırım.
    Bütün bunlar aynı mekanda,ve çocuklar istediği sürece yapılırsa faydası olur zaten. Ama o annenin gözünü bence hırs bürümüş. Çocuklar hırpalanmadan, sadece uzmanlar gözetiminde bu eğitimlere katılım göstermeliler. istemiyorsa, zorlamak, çocuğun psikolojisini de bozar. Daha ileri ki yaşlarda keyifle yapacağı etkinliklerden de nefret eder.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zeynep evet kreşlerde branş dersleri var ama yaşlarına göre. Ben henüz benim çocuklarım için sadece eğlensinler, oynasınlar ve mutlu olsunlar diye düşündüğümden açıkcası branş dersleri var mı? Yok mu? diye hiç bakmadım. Varsa ve çocuğum isterse göndermem demiyorum ama asla çocuğumu uykusundan etmem yada hafta sonları haldır haldır ordan oraya kurs peşinde sürüklemem. Belki yanlış yapıyorum, doğrusu nedir bilmiyorum ama bu bence kısmı. Henüz yeni 4 yaşını bitiriyorlar ve evde akşamları çok eğleniyoruz, hafta sonları da mümkün olduğunca onlara göre ya dışarı gezmesi yapıyoruz yada evde yapılabilecek birşeyler seçiyoruz.
      Bence anne baba biraz da ben çocuğuma ne veriyorum, onunla nasıl zaman geçiriyorum diye düşünmeli!...

      Hani gelir seviyesi biraz üstte olan anne babalarda, çocuklarını özel okula gönderip, "ben görevimi yaptım rahatlığı" içerisinde olmaları gibi birşey sanırım benim bahsetmek istediğim!

      Sil
  18. offf yaa anne olmak da zor kardeşim, bu kadına bakınca biz anne sayılmayız heralde :) Bence çocuğunu kurslara göndererek bir çeşit vicdan tatmini sanıyor.Yani çocuğuyla ilgilendiğini düşünüyor, halbuki hafta sonlarını kurslarda geçireceğine o çocuk annesiyle evde vakit geçirse, (hatta boş vakit bile olabilir), daha faydalaı olacağını düşünüyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hehehe ben zaten eksik ev kadını olduğumu yeterince hissediyordum, bu hatundan sonra eksik anne olduğum da tescillendi: )

      Biz koyun koyuna yatıyoruz evde ve çok mutluyuz, zaten birkaç yıl sonra yeterince ordan burdan beslenecekler, şimdilik mutlu çocuklar olsunlar yeter bana. Varsın bale de yapmayıversin kızım... Ama piyano çalsın fransızca şarkılar eşliğinde: ))))

      Sevgiler...

      Sil