Sayfalar

14 Eylül 2012 Cuma

Yola yazılmalar yakın olsun bize...

Artık hepten karar verdim ki; çalışmak bu ülkede, bu koşullarda, hele ki anne ise kadın fıtratına ters.

Ne kadar okumuş olursan ol, ne kadar bilgili olursan ol, ne kadar azimli olursan ol hepsi bizim gibi ülkeler için boş. Ki bunu benim gibi diğer kadın çalışanlara oranla biraz daha rahat çalışma koşulları olan biri diyorsa kesinlikle ters. Rahat derken saat 18 sonrası mesai yok, cumartesi / pazar çalışma yok, sabah geç kaldığım da pek ses çıkaran yok - arada surat asan olsa da- : )

Sabah evden çıkma hallerimi biri kameraya çekse, halime acır vallahi. Nasıl bir haldeyim tam evlere şenlik. Herkes mi böyle, ben mi beceriksizim anlamadım. Herkes böyle ise durum çok vahim: ) Sorun benim bereriksizliğim ise durum ondan da vahim: ))

Bu sabah düşündüm de; zaten en son giyinen ve hazır olan ben oluyorum evde. Çocukları giydirmişim, taksi gelmiş, herkes hazır. Dedim ki içimden çocukları öpüp yollayayım okula, sonra da ben evimi toparlayıp bir kahve yapayım kendime, biraz kitap okuyup gün içinde yapılacak alışverişi yapayım. Sonra müzik eşliğinde biraz dikiş dikeyim. Çocuklara kurabiye yapayım ki akşama miss gibi kurabiye kokan eve girsinler. Çocukları/eşimi hatta akşam yemeğine gelecek misafirleri düşünerek ve gülümseyerek yemeklerimi yapayım. Çocuklar geldiğinde biraz sohbet muhabbet sonrasında akşam yemeğimiz yensin. Süt ve kurabiye ile akşamı noktalasak.

Ben bunları düşünmeye öyle dalmışım ki; çocukların bağrışları ile kendime geldim. Sonra kendime baktım: )

Peki şimdiki ben dedim, peki şimdiki ben ne haldeyim? Tam bir paçoz hallerde. Artık aceleden üstüme ne geçirebilirsem.

Sanmayın ki geç kalkarım da ondan bu hallerdeyim. Sabahın 5/6 sında en geç kalkarım. Kahvaltılarını hazırlarım ki kalktıklarında hazır olsun, giyeceklerini hazırlarım ki arayıp dolanmayayım dolabın etrafında. Zaman kaybetmeyeyim. Yine de 8,30 da evden çıkma halim bir kot bir tişört.

Şu dışarda gözlemlediğim hatunlar nasıl her güne zaman buluyorsunuz da çantanızı bile değiştiriyorsunuz bana bir anlatın nolur: )

Eee o zaman çalışma mı dediniz. Onu ben de diyorum kendime sık sık ama? Aması var işte.

Çok sevdiğim biri derdi ki; "amadan önceki herşey yalan". Belki de öyledir. 

Artık ne derseniz deyin, para hırsı mı, geçim derdi mi, aldığın eğitimin hakkını verme çabası mı, kapitalist sistemin köleliği mi, azla yetinememe mi, çocukların geleceğini düşünmem mi, çalışmazsam geçinemeyiz derdi mi? Kim nasıl adlandırırsa öyledir demekten daha öte değil kabulüm.

Halbu ki çalışan kadınlara yada annelere farklı çalışma saatleri, esnek çalışma koşulları sağlansa herkes işinin sorumluluğunda olsa, kan ter içinde işyerine varmasa, aklında "acaba akşama ne yapsam" düşüncesi olmadan kendini işine verebilse nasıl güzel olur değil mi?

Sanırım benim yolayazılma zamanlarım gelmiş beni dürtüklüyor. Benden önce yola düşmeye hazırlananlar olsa da yolculuk yakın olsun bize... Yoksa pek hayra alamet değil düşündüklerim.

40 yorum:

  1. çok güzel anlatmışsınız bunların hepsi benimde aklımdan geçen şeyler ve çözümü yok.
    çocukları okula gönderip evde zaman geçirdiğiniz hayalinize bayıldım. gençken sağlıklıyken böyle yaşayamadıktan sonra ne yapayım emekliliği... çözüm yok ama fıtratımızdan doğan hayallerimize kimse karışamaz.
    Çocukların çantaları boyları kadar:)ikiside minicik ve çok şirinler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanırım çalışan hemen hemen tüm kadınların aklından geçiyor: )

      Ahh o hayaller: ) beni kendimden eden hayaller. Elbet bir gün gerçekleşir diyeceğim, en azından umudum var.

      Babasının çantası ama el koydular dolum aşamasında: )

      Sil
  2. merhaba ah ah çok haklısınız söylediklerinizde bende geleceğimi düşündükçe aynısını düşünüorum yakında evleneceğim ve ben 12 saat çalışıyorum ne zaman eşime yemek yapacağım ne zaman evi toparlayacağım bana ne zaman vakit kalacak diye... her yerde bu böyle sanırım çok büyük haksızlık ! umarım en kısa zamanda bu sistem değişirde istediğiniz gibi olur.
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yol yakınken dön mü desem, kendini evine ada mı desem ne desem sana Nesrin: )) Şaka bir yana eşin de yardımcı olursa çocuk yokken çok da zor olmuyor. Ama yine de zor.

      İnşallah diyelim ama çok zor hem de çokkk...

      sevgiler benden de.

      Sil
    2. :)) o konuda şanslıyım mustakbel eşim ev arkadaşıyla kaldığından dolayı yemek yapması ev temizlemesini biliyor bana ben her zaman yardımcı olurum diyor inş evlendikten sonrada geçerli olur.

      Sil
    3. : ) hadi bakalım 1-0 öndesin...

      Allah hayırlı uğurlu yapsın canım, mutlu huzurlu yaşlanasınız diyorum.

      Sil
    4. çok ama çok teşekkür ediyorum bu güzel dileklerin için .

      Sil
  3. yaaaaa
    nede güzel halime tercüman olmuşsun:)
    Bizdeki bence sadece cesaretsizlik hele benimki kesin öyle
    helede işin ucunda memuriyet olunca iyice korkak oluyor insan
    Sabah evi boşaltma halleri aynen öyle 7:30 da ablam gelir biz eşimle kaçar
    herkes parmak uçlarında hareket eder canavar uyanırsa herkesi rehin alır hatta bazı günler oturma odasında falan giyinilir uyanmasın diye
    8:30 da servis oğluşu alır işin bu kısmı bize uzak ben pc nin başında günün getirdikleriyle cebelleşiyor olurum.
    keşke 5-10 yıl müsade etseler birazcık kuzular büyüse sonra mızıklanırsam namerdim:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım ya sendeki durumu bilmem ama bendeki cesaretsizlikten öte resmen kapitalist sistemin köleliği ve yıllarca verdiğim emeğin burda kalacak olması.
      12 yıldır bu şirkette çalıyorum ve yüksek ücretler alıyoruz. Kendi rızamla çıkarsam kıdem+ihbar tazminatımı alamıyor oluşum beni hala burada oturtuyor:(((

      Bu ülkede o istediğin 5/10 yıllar hayal bile edilemez.

      Boşver yine de halimize binlerce kere şükür. Bazen kendimden de utanıyorum, bu işler için insanlar kimbilir neler yapıyor?

      Sil
  4. HEPSİ GEÇECEK BUNLAR TATLI BİR HATIRA OLARAK KALACAK :)
    HAYIRLI CUMALAR

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah.
      Hepimize hayırlı cumalar olsun. Ne diyelim RAbbim bugünlerimizi aratmasın...

      Sil
  5. durum sadece vahim, yani senin durumunda çalışan anneler var :)
    yetişemiyoruz , olmuyor, olduğu kadar diyorum aklıma bir şey geliyor , midem kazınıyor filan..
    minik hedefler koyuyorum artık onlar olunca seviniyorum :)
    çok şirinler seninkiler yine ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. : ) Biraz içimi ferahlattın Gonca. Demek durum vahim, tez elden duruma sert dokunuşlar yapmak lazım yoksa gidişat fena: )

      Midemi kaybedeli, hedeflerden vazgeçeli 3/4 yıl oluyordur herhalde: )
      Yine İrem büyüdü de sana ağırlığı pek yoktur diyeceğim ama çocuk heryerde çocuk.

      Teşekkürler: ))

      Sil
  6. bazen kendime diyorumki onlar beceriyorlarda sen neden beceremiyorsun. Amayok hayatım üstüme başıma bakmam en fazla 2 gün alıyor. Sonra saldım bayıra mevlam kayıra :))
    Ama çalışmadan da olmuyor ki! Hem yaşam şartları, gelecek kaygısı hem de çalışınca insan bir nebzede olsa kendini buluyor...
    Biz söylenerek çalışmaya devam en iyisi ;)
    Öpüldün...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. "onlar" derken hani şu gözlemlediğim hatunlar mı: )) İki gn eğitime gittim ya, iki kadını göz hapsine aldım, görsen hallerini, saçlar fönlü elbise çok şık, çanta ayakkabı o biçim, makyaj tam yerinde. Yarın görüşürüz sizlen dedim içimden, bir baktım ki ertesi gün, çanta ayakkabı değişmiş, yine çok güzel, şık şık giyinmiş, sanki uyumamışlar, saçlar hiç bozulmamış filan.

      Kesin ben de bozukluk var dedim o vakit. Ben beceremeyenlerdenim, yalnız değilsin yani: )

      Çalışmadan olmuyor diyoruz ama bence nefsimiz çok aç, bir türlü nefsimizi doyuramıyoruz, ondan bu kadar çalışma hırsı. Yoksa mevlam nefesini almadan rızkını almaz kimsenin.

      Ben de öptüm canım: =)

      Sil
  7. Zor tabi hem çalışmak hem anne hem ev kadını olmak
    üçü bir arada durumu var
    bir de bunları yaparken bakımlı olmak
    aslında senin en zor zamanların bu sevimliler biraz büyüsün
    bu düşüncelerin değişecek

    kendini üzme rahat olmaya çalış
    herşey yoluna giriyor
    yeterki mutlu ve huzurlu bir aile hayatın olsun
    öptüm seni

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle çok zor.

      Ne çocuklarına yetebiliyorsun, ne ev istediğin gibi oluyor, ne sen bakımlı düzgün oluyorsun, ne de işinde tam olabiliyorsun...

      Rahat olmaya çalışsam da pek beceremiyorum.

      Dediğin gibi allahtan eve girince rahat derin bir nefes alarak biraz rahatlıyorum orası da huzursuz olsa çekilmez bu hayat: )

      Sil
  8. ay o hatunlara bende hayranım yaa yok böyle birşey, ben değil hafta içi haftasonu bile öyle bir çıkıyorum ki evden :)bazen fırsat bulur da saçları fönletebilirsem nasıl mutlu, nasıl bakımlı hissediyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Var var, ben görüyorum bazen, enderde olsa varlar: ) Ama varlıklarını nasıl bu halde sürdürüyorlar işte onu bilemiyorum: )

      Hehehe ben de fön çektirince aynı şeyi hissediyorum, hatta oğlum "anne kız gibi olmuşsun" diyor, evladım bile farkediyor: )

      Sil
  9. Çok derinn bir iç çektim annemahsustan, o kurduğunuz hayal var ya bence de o olmalı bu işin doğrusu:( inşallah gerçekleştirirsiniz de herkese ilham olur :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah, ben sanırım hayallere yasamaya mahkum bir tutukluyum;))

      Zaman ne gösterecek bilinmez Nazlı, hakkımızda hayırlısı diyelim!

      Sil
  10. Ayşegülcüm aynı yollardan geçtim. Mesleğim dolayısıyla kolleksiyon dönemlerinde saat üç de eve gelip sabah yine erkenden giderdim . Bir de katalog çekimlerimiz vardı ki evlere şenlik. Seni okurken o günler geldi aklıma , bugünler içn ne çok çalışmışım:) O zamanlarda da herşey daha iyi daha iyi, istediğimiz gibi yaşamak için derdm. Sen de öyle de...

    Çook öptüm

    YanıtlaSil
  11. Senin calışma şartları çok daha ağirmış Lale abla;((

    İste ben de cocuklar için diyorum hep, yoksa olmuyor zaten!

    Sevgiler kocamanindan. İlerisi senin gibi olacaksa devam diyelim;))

    YanıtlaSil
  12. Çok zor şimdiden sonra daha da zor olacak kadının çalışması ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Zamanla göreceğiz bakalım. Pek umudum olmasa da gelişmelerden yada gerilemelerden dolayı...

      Sil
  13. Dileklerine katilmamak mümkün degil. Keske keske diyorum...
    Ben tüm bu bahsettigin sebeplerden dolayi tercihimi degistirdim. Calisma sartlari bir anne icin hic kolay degil. Hele ki bu kadar fedakarliga eline gecene bakarsan bunun icin mi ben kendimi paraladim, cocuklarimdan uzak kaldim, yollarda perisan oldum, sevdiklerime daha az zaman ayirdim diyor insan. Burada bir ayrilma noktasi var; bazilari icin gercekten calismak zorunluluk, diger durumlar ise tercih meselesi. Hayatinda neye öncelik vermek istediginle alakali, hayata bakisin, aldigin zevk, egonun tatmini hepsi devreye girer...
    Isin zor, kolay gelsin demekten baska bir sey kalmiyor bana.
    Sevgiler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle tercih olayı. Ama bazen tercihlerimizi istediğimiz gibi yönlendiremiyoruz, dediğin gibi bazen zorunluluklar!...

      Teşekkür ederim, askerlik gibi gün saydığım düşünülürse en azından önüm aydınlık: ))

      Sevgiler benden de...

      Sil
  14. Merhaba çalışan bir anne olaraktan ve 2 tane junir çocuğum varken kesinlikle katılıyorum ama ben şanslı azınlıktanım sanırım iş saatlerim tam bana göre , ama gerçekten iş ev derken bir bakıyoruz ki kendimizi unutmuşuz ben sabahları süslenirken kaayınvaldemin sert sert bakışlarına aldırış etmiyorum ya da onu da böyle yapsanız bunu da böyle yapsanız demelerine :) kendime de vakit ayırmaya çalışıyorum ha bir de unutmadan kayınvaldemin meşhur lafı ki bakmayın takıldığıma kendi annem kadar severim kendisini ,a be kızım şu sabah giyeceklerinizi akşamdan hazırlasanız der hep :) ( haklı aslında sabah için büyük kolaylık oluşturuyor ama akşamları o kadar yoruluyoruz ki vakit bulmak mümkün olmuyor) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. O akşamdan hazırlama kısmını hiç beceremeyenlerdenim. Hani sabah çok erkenden kalktığımdan akşama ferim kalmıyor. Direk düşüyorum.

      Kayınvalide ile yada anne ile yaşamak bence avantaj. En azından sabah kahvaltı sofrasını toplamak zorunda değilsin: ) Akşam derli toplu eve giriş yapabilirsin v.s. gibi...

      Hepimize bol şans ve kolaylıklar diliyorum: )

      Sil
  15. en büyük sorun, işe gecikme durumu. benim işyerimde surat asılmasına gerek yok, zira geç kaldığın günler toplanıp, izninden düşüveriliyor! bi de gidip "ama çocuğum... okul... kim bırakacak... servis olmaz!" desem, "ben mi dedim çocuk yap diye!" lafını yemem büyük ihtimalle söz konusu. ha, sabah geç geldiğinde izninden düşer de, akşam mesaileri iznine eklenir mi diye sorarsan, tabi ki hayır! mesai de ödenmez, zira o mesleğin cilvesidir.

    neyseki hafta içi annem bizde kalıyor da, o bahsettiklerimin çoğunu o hallediyor. yoksa ben tek başıma muhtemeldir ki deliye dönerdim. Dediğin gibi, iki çocukla seni, düşünemiyorum bile!!!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belki sizin şirket biraz daha kurumsal olduğundan oyledır. Ben de patronun suratını çekerim bazen: (( Aslında çok üzücü durum ama kime ne anlatacaksın işte.
      Sabahkiler zaten bizim cilvelerimiz, akşam geç kalmalar hep mesleğin cilveleri. İşte deli oluyor insan böyle olunca...

      Ben bir iş görüşmesine gitmiştim, gorustugum kısıye dedım ki, hanı cocugum var, gerektiğinde eve gitmemde/çocukları doktora fılan goturmem de sakınca olur mu? dıye sormustum. Bana "canım sen de ıkı tane cocuk yapmıssın, bırı hasta olmasa dıgerı olur!, sık sık mı hastalanırlar?" dıye sormustu. İşte içimden koca bir yuhh çekmiştim.

      Göbeğim eridi koşuşturmakla son günlerde, en azından karım bu diyorum: )))

      Sil
    2. evet yaa! ben de vermişim 1 kilo :))) ah biz kadınlar! :D

      Sil
    3. O zaman fazla söylenmeyelim: )

      Sil
  16. Bugün birkaç blog arkadaşımı ziyaret ettiğimdede benzer konular vardı onlarada aynısını yazdım hatta ben sizin gibi iki çocuk annesi çalışarak mücadele eden annelere hayranım saygı duyuyor önünüzde eğiliyorum.Çünkü bende 5,5 yaşında bir çocuk annesiyim 08:30 -18:30 çalışıyorum çocuğumu uyuyana kadar sadece 1-1,5 saat görüyorum sizin kurduğunuz hayalleri bende kuruyorum gerçekleştirmek istiyor hatta bunun için gün sayıyorum tabi buna dahilde hayalimde ikinci çocuk sahibi olmakda var seneye ilkokula gidecek bir çocuk ve küçük bir bebek ile çalışma gücünü kendimde hissedemiyorum.Dediğiniz gibi kesinlikle kapitalist düzenin kurbanlarıyız biz.Ama bazen düşündüğümde çocuk büyüdükçe eğer takdir etmeyi bilen bir evlat olursa bence anne kurabiye kokusunu ,okuldan gelince karşılayan bir anneyi bir çok maddiyat içeren isteklerine tercih eder diye düşünüyorum Çalışan annesi olan bir çok arkadaşımdan duyduğumda bu tabi.Tabi bunlar birçok duruma göre değişebilen şeyler maddi durum,Aileden çok yakın destek olan biri gibi gibi birçok madde var.Allah hepimize kolaylık versin Sizin, benim ve bizim gibi hayalleri olan tüm kadınların hayallerinin gerçek olmasını dilerim.Rabbim bugünümüzü aratmasın


    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım çok güzel yazmışsın. Dediğim gibi çalışıp çalışmamak tercih meselesi ama çoğu kişi için özellikle metropol şehirlerde yaşamak adına çalışmak tercihten çıkıp zorunluluk halini almış.

      Teyzemin oğlu ilk okul 5.sınıfa geçince teyzem emekli olmuştu. okula gönderirken, eğilip ayakkabısını bağlamış kuzenimin, kuzenim demiş ki" ohh be anne, bugünleri de gördüm, arkadaşlarımı hep anneleri öperek okula gönderirlerdi, beni hep babannem gönderdi". Şimdi bu ve benzeri çocuklara bir çift ayakkabı mı yoksa kurabiye kokulu ev mi? Yetiştirme ile de alaklı biraz maddiyat açlığı. Biraz maveniyat yükleyebilirsek sanki üstesinden gelebilir mişiz gibi geliyor ama diyorum ya zorunluluklar bazen bizleri çalışma hayatının ortasında tutuyor.
      Belki de ben çok yorulduğumdan böyle hissediyorum yada 2 çocukla, hem iş hem kreş hem ev hem koca hem kendimi idare edemediğimden, edemediğimi düşünüp kendimi eksik hissettiğimden: )))

      Umarım herkes istediğine kavuşur ve bugünlerimize çok şükür, dediğin gibi bugünümüzü de aratmasın rabbim...

      Sil
    2. Teşekkür ederim beğenmene sevindim.Teyzenin oğlu ne güzel demiş dediğin gibi umarım bizde çocuklarımıza bu şekilde maneviyat yükleyebilirim ben zorunlulukları yavaş yavaş halletmeye çalışıyorum aksilikler çıkmazsa.Yorulmakta çoooooook haklısın iki tane çocukla çok zor sizi benim durumumla çarpı iki diye düşünüyorumda ne kadar haklı olduğunu daha iyi anlıyor o yüzden çok takdir ediyorum

      Sil
    3. Asıl ben çok teşekkür ederim: )

      İnşallah hayırlı, kıymet, değer bilen evlatlardan olurlar.

      Takdir edilmek güzeldi, hafiften koltuklarım kabardı desem de, evimin halini görsen "bu nasıl kadın yaa" demen an meselesi olabilir: ((( Oğlum bile akşam eve girdiğimiz de " artık bu ütü masasını kaldıralım mı?" dedi, düşün artık gerisini...

      Sevgiler...

      Sil
    4. Siz bana çok yakın geldiniz.Sıkıntılarımız Hayallerimiz ortak o yüzdendir bu yakınlık hissimiz sanırım:)Ben asla bu nasıl kadın yaa demem çalışan kadınsa hiç birşeyin tam olması mümkün değil.Aynı durumlar bizdede var.Ben bu işime başlamadan 10 ay geçirdim evde iş bakmadan oturdum oğlumla vakit geçirdim evde çekmece düzenlemesi, atılacaklar, birikenler hepsi ile ilgilendim evim öyle bir düzene girdiki.Eşim annem şaşırdı sonuçta biz çalışırken sadece genel ihtiyaçları yapıyoruz detaya vakit kalmıyormuki hele sizde diyuorum her cümlenin sonunda:)Sabahları kalkıp oğluşumu okula götürüp yürüyüşe gidiyordum daha sonra eve gelip güzel bir kahvaltı yapıp (tabiki diyet çerçevesinde)sonra evde yapılacakları yapıp yemek işine girişiyordum arkadaşlarımla buluşuyor haftanın iki günü spora gidiyordum oğlumu hasta olsada zorunlu olarak okula göndermiyordum beraber kahvaltı yapıyorduk oğlum bundan çok mutlu oluyordu akşamları kapıda eşim beni değil ben eşimi karşılıyordum(eşim eve beşte geliyor işten)Gündüz kendime vakit ayırdığım için keyifli oluyordum akşam oğluşum uyuyunca kitabımı okuyor yadafilm seyrediyordum ahhh ahh tadı damağımda kaldı o günlerin:) o yüzdendir o günlere hasretim:)şiir gibi oldu bu durumlar bize şiir bile yazdıracak yani :)

      Sil
    5. : )
      Ev haliniz süpermiş: )Yine de halimize şükredelim, bir de beklentilerimizi ne kadar asgari tutarsak /her anlamda/ o kadar kolay mutlu oluruz. Hayat daha yaşanılabilir hal alır bizler için.


      Sil
    6. Tabiki çok şükür halimize.En önemlisi şu anda sağlıklıyız o en kıymetlisi.Evet haklısınız.Günü yaşarken zevk alıp şikayet etmememiz lazım ama işteee:(

      Sil