Sayfalar

21 Mart 2012 Çarşamba

Dondurma yeme günleri başladı.



Türleri arasında sadece buz parmak ile magnum var yediğim. Diğer paketlenmiş dondurmalar pek bana uğramaz.

Buz parmağın üstüne koyu bir çizgi çekip hayatımdan çıkaralı 6-7 sene olmuştur herhalde. Neyse limonlu buz parmak muhabbeti bana acı verse de seviyorum, tadı damağımda hasret kaldıklarımdan… Ama inatla o günün acısına yemiyorum…

Magnuma gelince, tekli olanlar bazılarına ağır gelse de, bu bünye bitmesine yakın üzülür. O ağırlık hiç uğramaz bana. Bitmesine yakın o tahta çubuğu gördüğümde hüzünlenirim deli gibi. Sanki sonuncuyu yiyorum. 

Son zamanlarda altılı / çeşitlendirmeli paketlerinden alıyorum. Evet yaz kış alıyoruz ve yiyorum. Şef pek haz etmez. Akşam rica minnet ısmarlayayım dedim, yine yemedi:) Neyniş dondurma sevmezmiş. Bir kere bu dondurma öyle bir dondurma değil...
Eğer ki buzlukta varsa aklım hep o pakette olur. Birini yerim nefsimi köreltirim ama aklım hep ordadır. Neyse bir magnum için bu kadar yazılır mı diyeceksiniz ya, demeyin bence. Hem buzparmak, hem de magnum için sayfalarca yazabilirim.

Göbeğim benden iki adım önden gitse de kalori kısmına hiç takılmıyorum…

Artık tam anlamı ile her gün magnum yeme sezonunu açtım ben, hadi hayırlısı...

8 yorum:

  1. Magnum deyince akan sular durur bende de . Başka dondurma da tanımam üzerinde.Dün akşam resmen sayıkladım ,bu akşam eve stok yapacağım .

    YanıtlaSil
  2. hahahah sen bizim Naziş ile arkadaş ol. Destan yazar dondurmaya O:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tamamdır o zaman: ) Dondurma günü ayarlayalım...

      Sil
  3. Siz de Magnum hazzı peşindesiniz... :)

    YanıtlaSil