Sayfalar

2 Şubat 2012 Perşembe

Kar nedeni ile kapalıyız.

İki gündür bu durumdaydık, kar nedeni ile kapalıyız. Cumaya gittim gelicem gibi oldu ama çok güzeldi kar tatili yapmak.
Semih ve Defne ile camdan dışarıyı izledik. Defne’nin kardan kaçışını, camın kenarında kar var diye cama yaklaşmayışın izledim.

Semih’in site içersinden bir o yana bir bu yana dönen araçlara yaptığı yorumlara güldüm, arabalar için “anne ne yarsa yapsın, her türlü kardan çıkamıyor” lafına takıldım. “her türlü” kelimesini nasıl biliyorsun da nasıl bir cümlede kullanabiliyorsun.
Semih ile daha çok vakit geçirdikçe bana garip gelen bir sürü cümleye şahit oluyorum.
Mesela ayağı takıldı ve düştü, ben de ağlamasın diye üstelemedim ve biraz güldüm bana “hiç komik değil” dedi ve diğer odaya gitti. Bu nedir şimdi?
Sonra bana anne ben okuma biliyorum ama alfabeyi bilmiyorum dedi. “k”den sonra ne geliyor diye sordu? Bir tek bunu bilmiyormuş?
Sonra “anne ben dedemin evinde mutlu değilim, evimize gidelim” dedi. Neden soruma da burada yerlerde hep boncuk var dedi…

Daha fazla evde durmaya dayanamadık ve Defneyi uyutup Semih ile aşağıya indik. Kar diz boyuna erişmişti. Yuvarlandık, Semih’i karın içine attım kalkmaya çalışırken “anne çok güzel ama beni burada bırakma” deyişine hasta oldum. Yanaklarının kıpkırmızı oluşuna bayıldım. Artık eve gidelim dediğimde “sıcak bir çayda içer miyiz?” sorusuna bittim.

Evde olmak çok güzeldi, çalışan annelerin neler kaybettiğini daha çok anlıyorum şimdi. Ömrümü tükettin 9-6 mesaisi diyerek yazıma son veriyorum…

4 yorum:

  1. iyi ki kar yağmış,
    iyi ki kar tatili olmuş...
    ne güzel değerlendirilmiş
    ve ne tatlı anılar birikmiş:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de hep öyle "iyi ki" lerle geçirdim zamanı: )

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Ama ama çok konuşuyor Lale abla: )

      Sil