Sayfalar

23 Ocak 2012 Pazartesi

Aklımdakiler, yapılacaklar, yapılanlar… Karmakarışığım…


Aklıma bir şey düşmeye görsün. Kaç zamandır dikiş makinesi peşindeyim ya, benim kadar sabırsız biri için bu kadar beklemek bile bir mucize ama beklemeye devam: ) ben gibi birine de bir o kadar sabırlı eş düşsün. İşte Allahın denge olayı burada da baş gösterdi. Bekle dedi Şef, bekliyorum. Sanki beklersem daha da kıymete binecek için diye çok da üstelemiyorum, sabrım sınır gösterisi sunuyor bize.

Tabii beklerken boş durur muyum, oooo aklımdaki projeleri bir bilseniz, nasıl gülersiniz bilmem, kime anlatsam gülüyor çünkü artık anlatmayacağım kimseye : )
Kaç gecedir yatakta kızıma elbiselerden, mutfak önlüklerinden, bez çantalardan bir sürü şey biçtim, kestim, diktim hatta giydirdim, kimin de koluna taktım çantayı yolladım evine…

Tabii bu düşlerin gerçekleşmesi için önce malzemelere ihtiyaç vardı, cumartesi günü düştüm Zeytinburnu kumaşçılarının dükkânlarına. O sokak senin bu sokak benim, onca yağmur da kafamdan aşağı, şapkamı takıyorum at gözlüğü takmışım misali bir şey kaçırırsam korkusuna düşüyorum. Islanma pahasına olsa da hemen çıkarıyorum şapkamı. Oralar toptancı, pek metre işi veren çıkmıyor ama yılmak yok. En sonunda istediğim gibi bir dükkânın bodrumuna düştüm. Kendimi kaybettim. Onlar nasıl kumaşlar öyle. Aslında dikişten süper anlasam hangi kumaştan ne yapılır bilsem belki daha da iyi olurdu ama buna da şükür. O anda o kumaşlardan biri ile hemen çocukların sedir yatağına yastık diktim bile: )  Bir de ucuz. Allahın sevgili kuluymuşum işte. Aldım renk renk kumaşları. Eve dönene kadar neler yaptım o kumaşlarla neler: )


Annemi aradım hemen, koş yetiş kumaşları aldım, kalıbını çıkardım, kesiyorum diye. Hani annem usta terzi ya vardır belki bir bildiği, ilk işimde yanımda olsun dedim. Allahtan çok becerikliyim de sadece izlemekle kaldı annem: ) Önce kalıbını çıkardım, kestim. Süslemelerini ayarladım. Sadece dikişi kaldı. Bekliyorum bakalım sabırla ama bendeki sabır pek beklemeye gelecek türden değil sanırım…
Bittiğinde fotoğraflayıp koyacağım bloğa, kuzenimle bir yaşına girecek kızına hediye olacak ilk işlerim: ) Bunlar o işin kumaşları…

 


Yeni yıl kart etkinliği için hazırladığım kartları gören şirketteki üretim müdürümüz, kızı için istemişti. Bilgisayardan uzak durur 15 tatilde uğraşır, örnek yapar mısın demişti. Bunları da sevgili Elifnur için yaptım.






Şimdi de izin alıp eve gideceğim, akşama misafirlerim için hazırlık yapmam lazım. Bir de bir takım işlerim var hafta sonunda yapamadıklarımdan.
Hazırlıkları yapıp şirkete geri döneceğim, sonra da akşam misafirlerle eve girmiş olacağım: ) İşim çok, kafam karışık…Akşamdan beri menü düşünüyorum…

Yarın yaptıklarımı “aysef film gururla sunar” diye sizlere yayınlayacağım: )



4 yorum:

  1. CANIM KOLAY GELSİN
    İŞLERİN AKKIN OLSUN.
    :)))))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sağol. Umarım öyle olur...

      Sil
  2. Azim; sendeki azme hayran kaldım. Ortada daha dikiş makinesi yokken aldın, biçtin, kestin ha? Hadi ama şef! Arkadaşımı sevindir gari.
    Merakla bekliyorum neler olacağını, bakarsın ben de gaza gelir 2 senedir ellemediğim makineme dönüş yaparım ;-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ecehan, makinan var da duruyor musun? Ahh ben de aklımda neler uçuruyorum: )

      Sil